Developed in conjunction with Ext-Joom.com

دین مورد پذیرش خدا

0

** دین مورد پذیرش خدا
پرسش:خداوند در آيه‌ی نوزدهم آل عمران مي فرمايد :" همانادين نزد خدا اسلام است". آیا ديني كه عموم دارند همان دين خداست يا نه؟چرا خدا تاكيد دارد كه دين نزد من است؟ولي نميگویدبهترين و كامل ترين دين.چون اديان ديگري هم هستند.
طبق معني دين و اين آيه خيلي از ما به ديني كه نزدخداست حتي نزديك نشديم ./
*پاسخ:
پیش از پاسخ ذکر نکته‌ای لازم است:
منظور از آیه این نیست که خداوند دینی مستقل در نزد خود نگاه داشته است و آن دین ، دینی دیگر است . بلکه مفهوم این است که چون خداوند یگانه است ، پس دینی که او فرستاده نیز یگانه است. وآن تسلیم شدن در برابرخواست خدا است که با نام "اسلام" شناخته می‌شود.
اسلام همان دینی است که همه‌ی پیامبران (ع) آن را تبلیغ کرده‌اند ولی متاسفانه در طول تاریخ آن ادیان دچار تحریف شده‌اند و سرانجام دینی که حضرت محمد(ص) آن را ابلاغ کردند ، بدون تحریف و با نام اصلی خود تا امروز باقی ماندهاست
برای پاسخ بهتر ، مطلب زیر از جلد دوم مجموعه آثار "شهید مطهری"، تقدیم حضور می‌شود.
علمای دین شناسی و نویسندگان تواریخ مذاهب معمولا تحت عنوان "ادیان " بحث می کنند، مثلا می گویند دین ابراهیم، دین یهود، دین مسیح و دین اسلام، هر یک از پیامبران صاحب شریعت را آورنده یک دین می دانند.اصطلاح شایع میان مردم نیز همین است.
ولی قرآن اصطلاح و طرز بیان ویژ‌ه‌ای دارد که از بینش خاص قرآنی سرچشمه می‌گیرد.از نظر قرآن دین خدا از آدم تا خاتم یکی است.همه‌ی پیامبران اعم از پیامبران صاحب شریعت و پیامبران غیر صاحب شریعت به یک مکتب دعوت می‌کرده‌اند.
اصول مکتب انبیاء که دین نامیده می‌شود یکی بوده است.تفاوت شرایع آسمانی یکی در یک سلسله مسائل فرعی و شاخه‌ای بوده که بر حسب مقتضیات زمان و خصوصیات محیط و ویژگی‌های مردمی که دعوت می‌شده‌اند ،متفاوت می‌شده‌است و همه‌ی شکل‌های متفاوت و اندام‌های مختلف یک حقیقت و به سوی یک هدف و مقصود بوده است، و دیگر در سطح تعلیمات بوده که پیامبران بعدی به موازات تکامل بشر، در سطح بالاتری تعلیمات خویش را که همه در یک زمینه بوده القاء کرده اند.
مثلا میان تعلیمات و معارف اسلام در مورد مبدا و معاد و جهان، و معارف پیامبران پیشین از نظر سطح مسائل، تفاوت از زمین تا آسمان است، و به تعبیر دیگر، بشر در تعلیمات انبیاء مانندیک دانش آموز بوده که او را از کلاس اول تا آخرین کلاس بالا برده اند.این، تکامل دین است نه اختلاف ادیان.
قرآن هرگز کلمه‌ی "دین" را به صورت جمع(ادیان) نیاورده است.از نظر قرآن آنچه وجود داشته است، دین بوده نه ادیان.یک تفاوت پیامبران با نوابغ و فلاسفه بزرگ این است که فلاسفه هر کدام مکتب مخصوص به خود داشته اند، از این رو همیشه در جهان "فلسفه ها" وجود داشته نه "فلسفه " ، ولی پیامبران الهی همیشه مؤید و مصدق یکدیگر بوده‌اند و یکدیگر را نفی نکرده اند.هر کدام از پیامبران اگر در محیط و زمان پیامبر دیگر می‌بود مانند او قانون و دستور العمل می آورد.
قرآن تصریح می کند که پیامبران یک رشته‌ی واحدی را تشکیل می دهند و پیامبران پیشین مبشر پیامبران پسین بوده‌اند و پسینیان مؤید و مصدق پیشینیان بوده‌اند، و هم تصریح می‌کند که از همه‌ی پیامبران بر این مطلب که مبشر و مؤید یکدیگر باشند پیمان اکید و شدید گرفته شده است، می گوید: یاد کن هنگامی را که خداوند از همه پیامبران پیمان گرفت که آنگاه که به شما کتاب و حکمت دادم و سپس فرستاده‌ای آمد که آنچه را با شماست تصدیق می کند، به او ایمان آورید و او را یاری نمایید.
خداوند گفت: آیا اقرار و اعتراف کردید و این بار را به دوش گرفتید؟همه گفتند: اقرار کردیم.خداوند گفت: پس همه گواه باشید، من نیز از گواهانم (آل عمران-81).
قرآن کریم که دین خدا را از آدم تا خاتم یک جریان پیوسته معرفی می کند نه چند تا، یک نام روی آن می گذارد و آن "اسلام " است.البته مقصود این نیست که در همه‌ی دوره ها دین خدا با این نام خوانده می شده است و با این نام در میان مردم معروف بوده است، بلکه مقصود این است که حقیقت دین دارای ماهیتی است که بهترین معرف آن لفظ اسلام است، و این است که می گوید: ان الدین عند الله الاسلام (آل عمران-19).

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

 پست الکترونیکی    QTV@irib.ir پیامک  300004444   پیامگیر  27868000

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شبکه قرآن می باشد